Parijs in augustus

Laat alles vallen wat je in je handen hebt, laat je medereizigers in de trein voor wat ze zijn, laat je Netflix-serie even lopen en kijk het zo weer terug – want hier volgt een belangrijke mededeling. Lieve mensen, soms, héél soms… ben ik stiekem best trots op Parijs. 

Lees verder

Incognito bij Shakespeare & Co

Soms heb je het echt gehad met de Fransen. En de Franse taal. En de Franse kaas. Oké, dat laatste is niet waar. Maar de rest wel. Op zo’n moment wil je alleen maar even incognito gaan. Tussen de Amerikanen, Britten, Canadezen, Ozzies en Kiwi’s, of andere wereldburgers die de h’s in het Engels kunnen uitspreken. Iedereen dus eigenlijk, zolang het maar niet je landgenoten zijn. Oh wait.

Lees verder

Ondersteboven

Ondersteboven hing ik aan de andere kant van de wereld, de nacht dat ik hem ontmoette. Onmiskenbaar een Europeaan, met een dunne baard en scheve glimlach. Met één hand grijpend in de achterzak van zijn broek vroeg hij aan mijn gesprekspartner waar hij hun autosleutel had gelaten. De Canadees begreep de hint.

Lees verder